Pathik 1991 Vol 31 Ank 09

Author(s): K K Shastri and Other
Publisher: Mansingji Barad Smarak Trust

Page 6

મિરૈણ ભારે જાણે ખાંટા પડી ગયાઃ (૧) નેહરુના હ્યાણ રાજ્યકાદાને વિનેખાજી ‘સર્વેય'. જે પિતા ગાંધીજીના માર્ગે સ્વામ મેળવ્યું હતુ. તે જ રાષ્ટ્રપિતાને નવનિર્માણુના મા યજી દીપા અને ભક્સવાદ, સમાજવાદ અને સામ્યવાદ તથા પશ્ચાત્ય લોકશાહીની રીતરસમથી યિ ત થયેલા જવાહરલલિ. રશિયા-અમેરિકાને માર્ગે ભારતનું નનિર્માણુ કરવાને માત્ર અપનાથ, જે ત ુવાદ યા‘કલ્યાણ રાજ્યવાદ'ને નામે પ્રચલિત થયા. ક્રાણુ બન્ને નેRsરુને મહર્ષિ ચાર્વાક અને પ્રખ્યાત અર્થશાસ્ત્રી કેઈન્સની વિચારધારા-ભોગવાદી વિચારસરણી ખૂબ ગમી ગઈ! ચાર્વાકના મને કાવ ત્યા ધૃત વિષેર્ ।” બલ્કે દેવુ કરીને ઘી પીએ,' અર્થાત્ ‘દેવુ કરીને પણ રાષ્ટ્રના વિશ્વાસ કરી એ વિચારધારા ખૂબ આકષી' ગઈ, જેને પરિણામે છેલ્લાં ૪૪ વર્ષમાં ભારતને માથે વિદેશી ન્જના ડુંગરા ઉપર ડુંગરા ખાતા જ ગયા અને કરતા ભીષણ હિમાલય નીચે સારાયે દેશ વધુ ને વધુ ખતા ગયા! કરજ એટલુ બધુ વધી ગયુ છે કે મુદ્દલ ચૂકવવાની તેમ શુ ભાજ ચૂકવવાનીચે તાકાત શાસામાં રહી નથી ! એટલે વિદેશી કરજ મેળવીને આ શાસક વ્યાજ ચૂકવવા પ્રયાસ કરે છે અને આ દેશને વધુ ને વધુ વિદેશી કરજના હિમાલય નીચે ભી'સી રહ્યા છે! હા, કહેવું હેય તે જરૂર કહી શકાય કે આ દેશના વડા પ્રધાનથી પ્રધાના સુધી તેમજ મુખ્ય મંત્રીએથી માંડીને મંત્રીઓ સુધી, એક્રેએક પ્રધાન ઈસ્રોટાઇટ કપડાં પહેરીને, એરપ્લેનમાં બેસીને માગયિાટની યા ભખારીની જેમ ભીખ માગવાના ધંધા કરે છે અને ભારતની આતુ ભયકર લીલામ દુનિયામાં પરી રહ્યા છે! એટલી બધી હૃદ બહારનું કરજ આ લકો વિશ્વ બૅન્ક, આઈ. એમ. એ., આંતરરાષ્ટ્રિય નાણાંજ ડેળ અને વિવિધ દેશો પાસેથી મેળવી રહ્યા છે કે એક દિવસ ભારતને નાદારો કાઢવાને સમય આવશે કે જ્યારે રૂપિયાની તાટા વિશ્વબજારમાં કાગળનાં ચીથર બની જશે, જેની એક કડી સરખી– ચે ઊપજશે નહિ ! આટલી ભયંકર હદ સુધી આ શાસકો નીચે ને નીચે નફૂટ, નિષ્ઠુર અને સ્વાર્થાન્ધ ખીને ધ:પતન તર દેશને ઢસડી રહ્યા છે, જેના પરામે દેશમાં ભય'કર ગરીબી, મેધવારી, વિષમતા, કુશિક્ષણ, લાંચરુશ્વતા, ડુંગાવો, અવમૂલ્યન તથા ભ્રષ્ટાચારા પરાકાષ્ઠાએ પઢાંચી ગયાં છે. 1
કલ્યાણ રાયબાદ: બીજી બાજુએ આ કલ્યાણુ રાજ્યવાદે રાજ્ય જ પ્રશ્નનું કલ્યાણ કરશે એ સૂત્રને ઠીક ઠીક જોરદાર બનાવી દીધું છે, જેને લીધે સત્તાનુ કેન્દ્રીકરણ, વહીવટનુ કેન્દ્રીકરણ, વ્યવસ્થામનુ અને આર્થિક કેંદ્રીકરણુ પશુ વધતાં જ ગયાં છે. કહેવાય છે કે આ દેશમાં લેકાનું તંત્ર છે, લેક શાહ’–રાળ બન્યા છે! પણ રાજા તેા બિચારા, બાપડા, દીન, હીન અને વિવશ બની ગયા છે, એટલું જ નહિ, કયાં છે એ લાકરાજા, જેને એના મુનીમા, સેવા કે નાકરા તો લવલેણ કાંઈ પૂછતા જ નથી ? નોકરા અમનચમન, મેાજશેાખ, વૈભવિલાસ અને ફાઇવસ્ટાર હોલેમાં લીલાલહેર કરે છે! વારુ, પેલા લેકરા કેવી ભયંકર દશામાં છે? દેશમાં બે લાખ ગામડાં એવાં છે, જ્યાં પીવાનું પાણી જ લામને મળતું નથી ! ૪૦ કાર્ડ લેાકા ગરીબીની રેખા નીચે જીવે છે, જેની સાસર - દૈનિક આવક એક રૂપિયાથી એછી છે! અને એ એક રૂપિયા એટલે બધા નાનકડા થઈ ગયા છે કે જેમાંથી ૫૦ સિંગ-ચણાયે મેળવવાં દુભ છે! એક ટ'ક પેટ ભરીને ભેજનેય નહિ, બહુ અધે?– પર્ધા એક ટંક નાસ્તા કરીને લેાકરા જીવે છે। તદ્રુપપરાંત દેશમાં ખાર કરાડ લોકો સપૂર્ણ બેકારીને ભાગ બન્યા છે, મકે ૪૧૨=૧૨ કરોડ લેાકરાજાએ આ બેકાર યા સંપૂર્ણ બેકાર અનીને જીવે છે, જેમની પાસે આ શાકા(આપણા નાકર)એ પશુને મળતી સામાન્ય જાયતા, બટકુ શળ, ચેટી કપડાં, મકાન, શિક્ષણ અને સારવારને ૪૪ વર્ષીના અમલ દરમ્યાન પહેોંચવા દીધાં નથી ! આન્દ્રેય દેશમાં ૮૬ કરોડ લોકોમાંથી ૬૫ કરોડ લેકે નિરક્ષર, અભણુ અને અજ્ઞાન દશામાં જીવે છે. દેશમાં સડા પુણ્ય.લાખ ગામડામાંથી અઢી લાખ ગામડાંઓમાં શાળા, મકાન કે શિક્ષકનાં ઠેકાણાં જ જૂન/૧૯૯૨