Jain Satyaprakash 1939 10 SrNo 51

Author(s): Jaindharm Satyaprakash Samiti - Ahmedabad
Publisher: Jaindharm Satyaprakash Samiti Ahmedabad

Page 9

મૂર્ખશતક
એક ૨
મૂખ.
૧૭ કવીશ્વર સાથે હઠ કરે ૧૮ અપ્રસ્તાવે પાવડૂ' ખાલે તે મૂર્ખ. ૧૯ એલવાને પ્રસ્તાવે મૌન કરી રહે તે મૂ ૨૦ લાભને અવસરે કલહુ કરે તે મૂ ૨૧ ભોજનની વેલા રૂસણૢ કરે તે મૂર્ખ. ૨૨ ચો લાગે ધન વીખેરી મૂકે તે મૂર્ખ ૨૩ ન જાણે તે સધાતે સંસ્કૃત ખેલે તે મૂર્ખ.
૨૪ પુત્રને ધન સુંપીને પડ઼ે આધીન થાઈ તે મૂ.
૨૫ સાસરીઓ પાસે યાચના કરે તે મૂર્ખ - સ્ત્રીને હાસે ભાર્યાને હામે ઝૂઝ કર તે મૂર્ખ.
૨૭ પુત્ર કેધ કરે તે પુત્રના ધાત કર્ તે મૂર્ખ.
૨૮ કામની ઇચ્છાઈ દાતાર થાય તે મૂર્ખ ૨૯ યાચકની પ્રશંસાઈ ગરવ કરે તે મૂખ. ૩૦ આપણી બુદ્ધિને અહંકારે પારકું
હિતવચન ન માને તે મૂખ. ૧ કુલને અહંકારે ગુરૂની સેવા ન કરે તે મૂર્ખ.
૩૨ કાંમની ઇચ્છાઇ સધરી વસ્તુ કાઢી દી તે મૂર્ખ.
૭૩ ઉધારે દેશને પાછું ન માગે તે મૂખ, ૬૪ લેાભી નર પાસેથી લાભ વાંછે તે મૂર્ખ, ૩૫ અન્યાઈ રાન્તથી ન્યાય વાંકે તે મૂર્ખ. ૩૬ આપણા કાર્ય નિમિત્ત પર સાથે સ્નેહ બાંધે તે ખરે
૩૭ દુષ્ટ મત્રિ છતાં નિર્ભય રહે તે મૂખ, ૩૮ કૃતાને ઉપકાર કરે તે મૂ. ૩૯ નિસ્નેહી માંસ સાથે પ્રીત કરી ગુણુ વેચે તે મૂ.
૪૦ સમાધિ થયા થકાં વૈદુ' કરાવે તે મૂર્ખ. ૪૧ રાગી થકા ઔષધ ન કરે તે મૂખ. કર બેભે કરીને સ્વજન છડે તે મૂર્ખ,
૫
૪૩ વચને કરી સ્વજન મિત્રને કૂદવે તે મૂખ.
૪૪ લાભ વેલા આલસ કરે તે મૂર્ખ. ૪૫ લક્ષ્મીવંત થકા લાકસ વઢે તે મુખ. ૪૬ રાજ્યના અર્થ જોતશીને પૂછે તે મૂ ૮૭ મૃખ મિત્રને આદર કરે તે ભૂખ. ૪૮ દૂળને સૂરપણે પીડે તે ભૂખ. કષ્ટ જે સ્ત્રીને પ્રત્યક્ષ દેખદેખી તે શું રાગ વરે તે મૂખ.
૫
થેડે ગુણે ઘણા રાગ કરે તે મુખ ૫૧ પરહસ્તે ધનને સંચય કરે તે મૂ. પર લોકમાંહે રાજાની નિંદા કરે તે મૂર્ખ, ૫૩ દુ:ખ આવે આર્શિત કરે તે મૂર્ખ. ૫૪ સુખ આવે દુઃખ વીસારે તે મૂ, ૫૫ થોડુ રાખવાને અરણ્યે ધણું ખરચે તે મૂર્ખ.
૫૬ પરીક્ષાને અર્થ વિષ ખાઈ તે મૂખ. પ૭ ધાતુવાદી થકી ધન વાંછે તે મુર્ખ. ૫૮ ખૈન ( ક્ષય ) રાગના ઘણી કાંમ વસ્તુ ખાઈ તે મૂર્ખ.
૫૯ આપણપે મેટાઈ કરે તે મૂર્ખ. ૬૮ રીસે' કરી આપધાત કરે તે મૂર્ખ. ૨૧ વિષ્ણુ કારજે ફિરે તે મૂર્ખ, ૬૨ સંગ્રામ જોવા ઊભા રહે તે મૂખ. ૬૩ અલીઆ સક્તિવંતસ્વર કરી
ચિંતા સૂઈ તે મૂ.
૬૪ થાડા ષને ઘણા આડબર કરે તે મૂખ. ૫૬ પડિત એહવું ચિંતવી ખેાલે તે મૂર્ખ. રહું ઘણું વખાંણી ઉચાટ કરે તે મૂખ. ૬૭ વઢતાં મરમકારીઉં વચન ખાલે તે મૂખ. ૯૮ ક્રૂ સૂર એહવું ચિંતવી નચિંત થઈ સૂઈ રહે તે મૂખ.
૬૯ નિરધનને હાથે દ્રવ્ય આપે તે મૂખર ૭૦ કાર્ય અણુસીઝતે ધન વાવરે તે મૃ. ૭૧ પેાતાનું દ્રવ્ય લેાકન આપીને લેખું ન કરે તે મુખ