________________
૭૩૨
બત્રીશીના સથવારે-કલ્યાણની પગથારે વળી જે ત્યાગીઓ સ્વયં રાંધતા નથી, બીજા પાસે રંધાવતા નથી કે ગૃહસ્થોએ પોતાના માટે રાંધેલાની અનુમોદનાપણ કરતા નથી આવા ત્યાગીઓને પ્રથકારે અહીં “અપચા' શબ્દથી જણાવ્યા છે. આવા અપચાત્યાગીઓને આદિધાર્મિક જીવ વિશિષ્પ=વિશેષ રૂપે આપે છે.
શંકાઃ “માત્ર એક જ ત્યાગીને દાન એ આ રીતે જ શક્ય બની જશે ને !
સમાધાન : ના, કારણ કે એ ભૂમિકામાં આદિધાર્મિક જીવ આ સિવાયના ત્યાગીઓને પણ પાત્ર સમજીને ભક્તિથી આપે જ
શંકા : તો પછી વિશિષ્યનો અર્થ શું કરવાનો?
સમાધાન : એટલો જ કે પહેલાં આવા અપચાત્યાગીઓને આપે.. પછી બીજાઓને હોય એ પ્રમાણે આપે, ક્યારેક ન હોય તો ન પણ આપે, છતાં એમને પણ પાત્ર તો માને જ છે, કારણકે અપચાપણાંને ગુણાધિક્ય તરીકે જોતા નથી. તે પણ એટલા માટે કે ગુણાધિક્ય જોવા તરફ લક્ષ્ય જ નથી. અથવા દરેક પોતપોતાના શાસ્ત્રમાં કહેલ હોય એ મુજબ વર્તે છે, તેથી એના આધારે ઉચ્ચપણું - નીચપણું નક્કી કરી શકાય નહીં. આદિધાર્મિકને કોઈકનો અમુક આચાર કડક લાગે છે તો બીજાનો બીજો કોઈ આચાર. વળી ત્રીજાનો કોઈક અન્ય જ આચાર.. એટલે આ ગુણાધિક્ય છે એવી બુદ્ધિ હોતી નથી. હા, પછી ક્રમશઃ ભૂમિકા આગળ વધે ને તેથી ગુણાધિક્યનો નિશ્ચય થાય, તો પછી શેષ ત્યાગીવર્ગ એના માટે પાત્ર રહેતો નથી. અલબતુ તેઓ પ્રત્યે દ્વેષ ન હોય. એટલે સામેથી આવે તો ઔચિત્યથી આપે, ભક્તિથી નહીં.
પ્રશ્ન : પૂર્વે ગુરુપૂજા કહી એમાં ગુરુ તરીકે ધર્મોપદેશકનો પણ સમાવેશ હતો. તો એની પૂજા તરીકે જ આ ભક્તિથી કરાતું
