Jain Shasan 2008 2009 Book 21 Ank 01 to 48

Author(s): Premchand Meghji Gudhka, Hemendrakumar Mansukhlal Shah, Sureshchandra Kirchand Sheth, Panachand Pada
Publisher: Mahavir Shasan Prkashan Mandir

Page 96

રિંગવતી
૧૦૮ ધર્મ કથા જૈન શાસન (અઠવાડિક) વિશેષાંક - તા. ૪-૧૧-૨૦૦૮, મંગળવાર વર્ષ - ૨૧ - અંક-૧ આવાં ભૂખ-તરસ વેઠ્યાંનહતાં લગભગ તેને ચક્કર આવવા તેઓ બંનેને ગામમાં લઈ ગયાં. કુલ્માકહસ્તિનો લાગ્યા. પાદેવ પાણ થાકેલો હતો, પણ સમય ઓળખી તે એક સંબંધી બ્રાહ્મણ આ ખાયક ગામમાં રહેતો હતો. તેમને તરંગવતીને પીઠ ઉપર બેસાડી આગળ ચાલ્યો. થોડી જ ત્યાં બંનેને તે લઈ ગયો. તેઓએ ત્યાં સ્નાન કરી, જમી લીધું. તારમાં એક ગામદેખાયું. બંને બહુ રાજી થયાં. સામેથી થોડાક ભૂખ-તૃષાને સારી રીતે શાંત કર્યો. પછી કુલ્માકહસ્તિએ ગોવાળિયા આવી મળ્યા. તેમને પૂછતાં ખબર પડી કે એ નગરશેઠને ત્યાં શું બન્યું તે બધું બંનેને કહ્યું, “નગરશેઠ અને બાયકનામેગામ છે.
એમના કુટુંબે જાયું કે પુત્રી નથી મળતી. તો તે અંગે તપાસ ભૂખથી થાકેલી તરંગવતીએ પતિને કહ્યું,
કરવા માંડી. સારસિકાએ તેમની સમક્ષ તમારી પૂર્વજન્મની “આપણે હવે કોઈકને કહીએ, કંઈક ખાવાનું આપે.” પણ
કથા કહી. તેણે એમ પણ કહ્યું કે બંને જણાં સંપૂર્ણ તૈયારી પપ્રદેવે માંગવાની ના પાડી. “મને અન્ન આપો એમ યાચના
સાથે નાસી ગયાં છે, કારણ કે નગરશેઠે પોતાની પુત્રીનો કરવી? એથી તો મરણ ભલું. આવોદીનતાભાવનખપે.”
વિવાહ પઘદેવ સાથે કરવા ચોખ્ખી ના કહી હતી. તેથી ત્યાં બાજુમાં એક મંદિર દેખાયું. ખૂબ જ
તરંગવતીએ નાસી જવાનું અને પદ્યદેવ સાથે ગાંધર્વ વિવાહ
કરવાનું નક્કીર્યું છે. નગરશેઠ આ જાણી ઘણું ઘણું પસ્તાયા. રળિયામણું હતું એ મંદિર. શ્રમ દૂર કરવા તરંગવતી એ
તેઓ તરત પધદેવના પિતા ધનદેવને મળ્યા અને ક્ષમા મંદિરમાં ગઈ. પ્રભુનું સ્તવન કરી તે બહાર આવી. દુઃખના
માગતાં કહ્યું કે, “શેઠ! તેમના પૂર્વજન્મના સ્નેહ-સંબંધનો સમયે સ્વામી પડખે છે તેનો તેને આનંદ હતો. દુઃખ ભુલાતું
મને કોઈ ખ્યાલ ન હતો. તેથી અજાણતાં હું નિર્દય બન્યો. હતું. મંદિરની બાજુમાં જ એક સરોવર હતું. બન્ને જણે ત્યાં જઈ પોતાના કપડાથી પાણી ગાળ્યું, તૃષાને શાંત કરી.
તમારી માગણી ન સ્વીકારી.' તેમણે ધનદેવ શેઠનો હાથ
પકડી વધુમાં કહ્યું, ‘તમારો દીકરો હવે મારો જમાઈ છે. મને જળમાં થોડે અંદર જઈ બંનેએ છબછબિયાંર્યા અને બહાર
ચિંતા થાય છે. તેમની જેમ બને તેમ જલ્દી શોધ કરાવો.' નીકળીરાહતનો દમખેંચ્યો.
આથી કેટલાક માણસો તમારી શોધ માટે નીકળ્યા છે. | શાંતિથી સરોવર કિનારે બંને બેઠાં હતાં. ત્યાં એક
બને એ એટલા માણસો તમારી બન્નેની શોધ માટે ચારેકોર ઘોડેસવાર દૂરથી આવતો દેખાયો. તેની સાથે બીજા કેટલાંક
મોકલ્યા છે. બંને શ્રેષ્ઠીઓએ સ્વહસ્તાક્ષરમાં જ બે પત્રો માણસો વેગથી ચાલતા હતા. બંને વિચારતાં હતાં કોણ હશે
લખ્યા છે તે વાંચો.” કુલ્માકહસ્તિએ બે પત્રો પાદેવને
આપ્યા. બંને પત્રોમાં નર્યો પ્રેમ નીતરતો હતો. ટૂંકમાં ‘તમો તેઓ આવી પહોંચ્યા. પદ્મદેવને જોતાં જ ઘોડેસવાર બંને જલદી ઘેર આવો' એવો ભાવ હતો. ઘોડા ઉપરથી ઊતરી તેના પગે પડી નમસ્કાર કર્યા. તેણે કહ્યું,
જે બ્રાહ્મણના ઘરે આ પ્રેમીપંખીડાંમહેમાનહતાંતે “કુમાર ! મને ન ઓળખ્યો? હું આપના મહેલમાં લાંબા
બ્રાહ્મણ ઘરગથ્થુ દવાઓ પણ જાણતો હતો. તેણે પધદેવના વખત સુધી રહ્યો છું.” પઘદેવે તેને ઓળખ્યો “ઓહ! તમે
4. હાથ જે દોરડાના બંધનના કારણે સૂજી ગયા હતા તેની કુલ્માકહસ્તિ?”
છે . શુશ્રુષાપણકરી. તેણે કહ્યું, “હા! અમે તમને જ શોધીએ ?
. પ્રણાશક નગરમાં એક દિવસ રહી છીએ. પિતાજીની આજ્ઞાથી ઘણા જણા જુદા , ઇ વાસાલિકા નામના નગરમાં તેઓ આવ્યાં. જુદી બાજુ તમારી શોધમાં નીકળ્યા છે. અમે
નગરના પાદરમાં જ પ્રભુ શ્રીમહાવીરનું એક મંદિર નસીબદાર કે અમને તમે મળી ગયા.''
હતું. ત્યાં બંનેએ ભાવવિભોર બની ભગવાનનું સ્તવન ક્યું.
એ?
نننن