________________
श्रीकल्प.
॥२०२॥
टीका व्या०५
बोधिन' इति गम्यम् तृतीयाया अन्यथाऽनुपपत्तेः। लोकाऽन्ते भवाः लोकाऽन्तिका ब्रह्मलोकवासिन एकान्तसम्यग्दृष्टयः सारस्वताद्या निकायभेदान्नवधा ।
तद्यथा-सारस्सयमाइच्चा वण्ही वरुणा य गद्दतोया य । तुसिआ अव्वाबाहा अग्गिचा चेव रिहा य ॥१८८४।। एए देवनिकाया भयवं बोहिंति जिणवरिंदं तु । सबजगज्जीवहि भयवं तित्थं पवत्तेहि ॥१८८५॥ (वि. आ.)
यद्यपि स्वयंसंबुद्धत्वात् तदुपदेशनिरपेक्षो भगवान् तथापि ते देवा जीतकल्पिता:-'जीतम्' अवश्यमाचरणीयं कल्पितं कृतं यैः ते जीतकल्पिताः । जीते वा अवश्यंभावेन कल्प-इतिकर्तव्यता जीतकल्पः स एषामस्ति इति जीतकल्पिकाः | तैः। विभक्तिव्यत्ययात् ते लोकान्तिकाः देवाः (ताहिं इटाहिं जाव वग्गृहिं अणवरयं अभिनंदमाणा य अभिथुव्यमाणा य एवं वयासी) < ताभिः इष्टाभिः यावत् वल्गुभिः> प्राग्वत् व्याख्याताभिः वाग्भिः अनवरतं भगवन्तम् अभिनन्दयन्तः-समृद्धिमन्तम् आचक्षाणाः गम्भीराभिः महाध्वनिभिः अपुनरुताभिः इति व्यक्तम् । <गुणान् कीर्तयन्तः एवं वदन्ति स्म> ॥११॥
['जय जय नंदा' इत्यादितः 'सई पउंजंति ति पर्यन्तम्]
तत्र- (जय जय नंदा! जय जय भदा! भई ते) जयं लभस्त्र सम्भ्रमे द्विवचनं, नन्दति-समृद्धो भवति इति नन्दः तदामन्त्रणं, दीर्घत्वं तु प्राकृतत्वात् । अथवा जय त्वं जगन्नन्द ! । एवं (जय०) नवरं भद्रक:-कल्याणवन् कल्याणकारी वा भद्रं ते भवत्विति शेषः। (जय जय खत्तियवरवसहा ! वुज्झाहि भगवं लोगनाहा ! सयलजगज्जीवहियं
CAAAAAAAE
॥२०२॥
Jain E
a
tional
For Privale & Personal Use Only
wwwjarmelibrary.org
