________________ સંઘભેદ નામનું મહાપાપ 75 ? જૂનો મત કયો અને નવો મત કયો તે ઉપરના હસ્તલિખિત પ્રતના આધારે પણ પ્રબુદ્ધ વાચકો બરાબર સમજી શકશે. આ જ પાનાંઓમાં પર્વતિથિનો ક્ષય આવે ત્યારે શું કરવું તેની વાત લખતા પણ લખ્યું કે “ક્ષીણ થઈ એટલે કે ઘટેલી ચૌદશ (ક્ષય પામેલી ચૌદશ) પૂનમના દિવસે ન જ કરાય. કારણ કે તે પૂનમના દિવસે ચૌદશનો એક અંશ પણ નથી. તેથી જ તેરસને દિવસે ચૌદશ કરવી. કારણ કે તે દિવસે તેરસ ઉપરાંત ચૌદશ ટીપણામાં છે. પૂનમના દિવસે ટીપણામાં ચૌદશ નથી. કોઈ કહે કે ઉદયાત તિથિ લેવાની છે તો તેરસને દિવસે ચૌદશનો ઉદય ક્યાં છે? તો તેનો ઉત્તર એ છે કે જેમ અષ્ટમી તિથિ ઘટે ત્યારે સાતમના દિવસે આઠમનો ઉપવાસ કરે તેમ તેરસના દિવસે ચૌદશની આરાધના કરે.” આમાં ક્યાંય આઠમનો ક્ષય આવે તો સાતમનો ક્ષય કરી નાંખવો એવું લખ્યું નથી. ફક્ત આઠમનો ક્ષય આવે ત્યારે આઠમનો ઉપવાસ સાતમે કરવો. આનો મતલબ એ જ થયો કે “સાતમનો ક્ષય કરી નાખવો, છઠ્ઠ + સાતમ ભેગા કરવા” એવું ન થાય. આમ કરવાથી તો જેમને જિનાલયની ધજા સાતમે ચઢાવવાની હોય તે સાતમના બદલે છઠ્ઠના દિવસે ધજા ચઢાવવાના દોષમાં પડે છે. ક્ષય આઠમનો છે તેમાં સાતમનો શું ગૂનો કે એને એક દિવસ વહેલી કરી ? તમે કહેશો કે આ પાનામાં જ આવી રીત લખી છે : “પોષ સુદ 14 ઘટે છે તે બારસ તેરસ ભેગા થશે અને શુક્રવારે ચૌદશ થશે.” આ લખાણ મુજબ ‘આઠમના ક્ષયે આઠમ અખંડ રાખી છઠ્ઠ+ સાતમ ભેગા કરીએ” તો વાંધો શું આવ્યો? વાંધો એટલો જ છે કે “પોષ સુદ ચૌદશના ક્ષયે બારસ + તેરસ ભેગા થશે? એમ લખનારા પાછા સ્પષ્ટ શબ્દોમાં લખે છે કે “તેરસના દિવસે ચૌદશ કરવી, સૂત્રને મતે કબૂલ કરવી એટલે તેઓ તો તેરસને ચૌદશ સાથે જ રાખે છે
