________________ સંઘભેદ નામનું મહાપાપ 31 સુદિ 1 બે છે પણ તમારે શ્રાવણ વદ 13 બે કરવી.” આપણે સમજી શકીએ છીએ કે આમાં શ્રીપૂજયની જાડી બુદ્ધિએ શું વિચાર્યું હશે. ચાલો, એ પણ જોઈ લઈએ : “ભાદરવા સુદ એકમ તો ભગવાનના જન્મવાંચનનો દિવસ. એની વૃદ્ધિ થાય જ કેમ? માટે બે અમાસ કરો. અમાસ તો કલ્પધરનો દિવસ કહેવાય. એ કેમ બેવડાય ? તો હવે નંબર આવ્યો ચૌદશનો. ચૌદશ-અમાસ બંને પર્વતિથિ કહેવાય તેની વૃદ્ધિ ન થાય. માટે કરો એ તેરસ.” આવું જ કંઈક વિચાર્યું હશે ને? ઠીક છે, એ જે હોય તે. બે એકમની બે તેરસ કરવાનો કાગળ પર્યુષણા આસપાસ આવેલો એટલે તે સમયે ક્યાંય કાગળો લખવાનો સમય રહેલો નહિ. આથી જેમણે માની લીધું તેમણે બે તેરસ કરી અને જેમને વાત પર ભરોસો ન બેઠો તેમણે બે એકમ જ રાખી. આગલા વર્ષના અનુભવ પછી વિ. સં. ૧૯૨૯માં પણ ભાદરવા સુદિ 1 ની વૃદ્ધિ આવતા શ્રી પૂજ્ય ધરણેન્દ્રસૂરિજીએ અમદાવાદના નગરશેઠ પ્રેમાભાઈ અને સંઘના આગેવાનોને બોલાવ્યા વિના પોતાના ઉપાશ્રય આવનારા આગળ બે તેરસ કરવાનું નક્કી કરી દીધું. આ સાંભળીને ઘણા વિસ્મય પામ્યા કે આ અજુગતું ન કરવાનું કામ શું કર્યું કે ઉદયાત્ ચઉદશ (ચૌદશ) લોપી. (અહીં વાચકોનું ધ્યાન દોરું છું કે પૂ. આ. શ્રી. રામચંદ્ર સૂ. મ. ના જન્મ પહેલા પણ ‘ઉદયાત ચૌદશ ન લોપવી તેવું શ્રી સંઘ માનતો હતો. આજે એને “નવોપંથ' કહેનારા પ્રગટ મૃષાવાદી બને છે.) પછી તો સંઘના ઘણા માણસો એ સાગરગચ્છના શ્રી પૂજય શાંતિસાગરસૂરિજીને ઘણી વિનંતી કરી કે ગઈ સાલમાં પણ બે તેરશની ગરબડ ચાલી હતી અને અત્યારે પણ એ જ ગરબડ ચાલે છે. (ગરબડને પરંપરા ન કહેવાય એવું સંઘના માણસો સમજતા હતા) માટે એ વિષયમાં આપે શાસ્ત્ર પ્રમાણે જે થતું હોય તે નક્કી કરી આપવું જોઈએ. આપ વૃદ્ધ છો
