________________
૪૧
चीवरमिष्यते ।
तथैवोपप्रहार्थाय पात्रं जिनैरुपग्रहः साधोरिष्यते न परिग्रहः ॥ અર્થ:—જેમ મેાક્ષ અને ધર્મની સિદ્ધિ અર્થે શરીર ધારણ
કરવામાં આવે છે, અને શરીર ધારણ કરવાને ભિક્ષા ગ્રહણ કરવી ષ્ટિ છે, તેમ ઉપગ્રહને અર્થે પાત્ર અને વસ્ત્ર રાખવાની જરૂર છે. સાધુને ઉપગ્રહ પ્રષ્ટિ છે, પરિગ્રહ નહિ એમ તીર્થંકર ભગવાન કહે છે. ઉપસંહાર
पापण कालदोसा भवंति दाणा परम्मुहा मणुआ । देवगुरुणमभक्ता पमादिणो तेसिमित्थ रूई ॥ અર્થ:——અવસર્પિણી કાળના પ્રભાવથી ધનેાપાર્જન વધારે પ્રમાણમાં થતું નથી. કેટલાક માણુસા ધન ઉપાર્જન કસ્વામાં અસમર્થ હાઈ કાર્પણ્ય વશ થઈ સ્વયં દાનાદિથી નિવૃત્ત થઈ જાય છે. તેમા દેવ અને ગુરુ પ્રત્યે જરા પણ ભક્તિ રાખતા નથી અને નિરંતર પ્રમાદમાં જ જીવન ગાળે છે તે લોકોની એવા શુષ્ક અધ્યાત્મવાદમાં રુચિ હાઈ શકે. વિના પુરુષાર્થ અને શ્રમે માક્ષમાર્ગની રૂપા કરવાથી જનસમાજ આર્ષોંને ધાર મિથ્યાત્વમાં પડે છે.
આ માર્ગ તરફ્
સજ્જતા ! આ મતને કાલ્પનિક અને અસય જાણીને વીતરાગની વાણીની આરાધના કરવામાં તત્પર થાઓ. સર્વેનપ્રણીત સૂત્રોમાં જે કંઈ પ્રરૂપેલું છે તેનેજ પ્રમાણુ માના. આ સંભવ છે, આ પણ સંભવ છે, આવા કાલ્પનિક વિચારા મનમાં પણ ન વાવે. કાલ્પનિક વિચારાને મનમાં સ્થાન આપવાથી શ્રદ્ધાના નાશ થવાના ભય છે. કેટલાક માણસો માર્ગ અને અમાર્ગના વિવેક કર્યાં વિના આ માર્ગ તરફ જુકી રહ્યા છે. જે સર્વે પ્રકારની
१. प्रयोण कालदोषाद् भवन्ति दानात् पराङ्मुखा मनुजाः। देवगुरूणामभक्ताः प्रमादिनस्तेषामत्ररुचिः ॥
