________________
ટોકસીમાં લીધી. એ મુનિરાજનું એ તરફ ધ્યાન ન ગયું.
મેં દાળ જીભને અડાડી અને હું ચોંક્યો. એ કડવી કડવી હતી. મોઢામાંથી અંદર જ ન ઉતરે. મેં તરત પેલા મુનિને પૂછ્યું કે “આ શું છે ? મગની દાળ કડવી કેમ છે ?”
ત્યારે એ મુનિને ભાન થયું કે “એમની દાળ મેં લીધી છે.” એ ગળગળા થઈ ગયા. મને કહે “ક્ષમા કરજો, મને ખ્યાલ ન રહ્યો. એમાં કરિયાતું ભેગું કરેલું છે.”
“શા માટે ?” મેં પૂછ્યું.
એ કંઈ ન બોલ્યા.
“રોજ આવું કરો છો ?” મેં ફરી પૂછ્યું.
એ મૌન રહ્યા.
એમના મૌનમાં મને જવાબ મળી ગયો. હું જાણી ગયો કે આ વૈરાગી મુનિરાજે ખાવાની આસક્તિ તોડવા માટે આંબિલો શરુ કર્યા. અને આંબિલમાં પણ આસક્તિ ન થાય, એ માટે કરિયાતાવાળી કડવી દાળ રોજ વાપરતા. આસક્તિ તોડવા આ કેવો ઘોર પુરુષાર્થ !
આંબિલની ગોચરી રોજ હું જતો હતો. આ પ્રસંગ બન્યા બાદ મેં કરિયાતું લાવવાનું બંધ કર્યું. “મારે એમને આવી કડવી ગોચરી શી રીતે વાપરવા દેવાય ?” મારું મન બોલતું હતું.
પણ એક-બે દિવસ બાદ એ મુનિ મારી પાસે આવ્યા. રીતસર મને કરગરવા લાગ્યા. “તમે કરિયાતું બંધ ન કરશો. મારી આત્મસાધનામાં બાધક ન બનશો.”
એમનો વૈરાગ્ય, અનાસક્તિ માટેની એમની લાલસા જોઈ હું સ્તબ્ધ થઈ ગયો. બીજા દિવસથી મેં પુનઃ એમની ઈચ્છા પ્રમાણે કરિયાતું લાવી આપવા માંડ્યું. પ્રસન્ન બનેલા એ મુનિની આ અનાસક્તિની સાધના પુનઃ શરુ થઈ.
અમારા ભવોષિતારક ગુરુ મહારાજ તો કહે કે “આપણા બધામાં આ સાધુ પહેલો મોક્ષે જશે, એમ લાગે છે.”
વિશ્વની આધ્યાત્મિક અજાયબીઓ)
અને ખરેખર એમની ગુણવત્તા જબરી !
ગોચરીમાંડલીમાં ગમે એટલું વધે, અણભાવતું વધે તો પણ આ મુનિ પ્રાયઃ કદી ના
-
ન પાડે.
· એટલા પરગજુ કે બધાના કામ હોંશે હોંશે કરે. એમને કામ ભળાવવામાં કોઈને સંકોચ નહિ.
—
- માંડલી વ્યવસ્થાપક માટે આ મુનિ કોરા ચેક જેવા ! ગમે એટલું કામ સોંપો તો પણ એ પ્રસન્નતા સાથે, હોંશે હોંશે કરે.
—
વડીલો માત્રુ જાય એટલે પ્યાલો પરઠવવાનો લાભ લેવા પહોંચી જ જાય. “મને પણ
માત્રાની શંકા થઈ છે...'' એમ બહાનું કાઢીને પણ પ્યાલો પરઠવવા લઈ જાય.
૭૩
