________________
ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਉਸ ਨਗਰ ਵਿੱਚ ਮੇਘਵਰਨ ਨਾਂ ਦਾ ਬਾਗ ਸੀ। ਉਸ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਮਣੀਦੱਤ ਨਾਂ ਦੇ ਯਕਸ਼ ਦਾ ਮੰਦਰ ਸੀ। ਉਹ ਰੋਹਤਕ ਨਗਰ ਦਾ ਰਾਜਾ ਮਹਾਂਵਲ ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਪਦਮਾਵਤੀ ਸੀ।
ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਉਸ ਪਦਮਾਵਤੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਸੋਂਦੇ ਸਮੇਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸ਼ੇਰ ਦਾ ਸਪਨਾ ਆਇਆ। ਫਿਰ ਇੱਕ ਬਾਲਕ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਬਾਲਕ ਮਹਾਂਵਲ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਨਣਾ ਚਾਹਿਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਬਾਲਕ ਦਾ ਨਾਂ ਵੀਰੰਗਤ ਕੁਮਾਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਬੜਾ ਹੋਣ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਾਦੀ 32 ਲੜਕੀਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ 32 - 32 ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਦਾਜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਉਸ ਵੀਰੰਗਤ ਦੇ ਮਹਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਰਿਦੰਗ ਵਜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਗਾਯਕ ਉਸ ਦੇ ਗੁਣਾ ਦਾ ਗੁਣਗਾਣ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਵੀਰੰਗਤ ਕੁਮਾਰ ਵਰਸ਼ਾ ਆਦਿ ਛੇ ਰਿਤੂਆਂ ਦੇ ਭੋਗ ਭੋਗਦਾ ਜੀਵਨ ਗੁਜਾਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।॥੪॥
ਉਸ ਕਾਲ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੇਸ਼ੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਤ, ਕੁਲ ਸ਼ਿਸ਼ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਸੰਪਨ ਸਾਧੂ ਸਿਧਾਰਥ ਰੋਹਿਤਕ ਨਗਰ ਦੇ ਮੇਘਵਰਨ ਬਗਿਚੇ ਵਿੱਚ ਪੁੱਜੇ ਜਿਥੇ ਮਣੀਦਤ ਨਾਂ ਦੇ ਯਕਸ਼ ਦਾ ਮੰਦਰ ਸੀ, ਮਾਲੀ ਦੀ ਇਜ਼ਾਜਤ ਨਾਲ ਮੁਨੀ ਸੰਘ ਉੱਥੇ ਠਹਿਰ ਗਿਆ। ਪਰਿਸ਼ਧ ਅਚਾਰਿਆ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਆਈ।॥9॥
ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀਰਗੰਤ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਸਿਧਾਰਥ ਅਚਾਰਿਆ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਸੁਣਿਆ। ਪੁੱਛ ਪੜਤਾਲ ਕਰਨ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਸਿਧਾਰਥ ਨਾਂ ਦੇ ਅਚਾਰਿਆ (ਨਗਰ ਵਿੱਚ) ਪਧਾਰੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਸ਼ੋਰ ਹੈ। ਉਹ (ਵੀਰਗੰਤ ਕੁਮਾਰ) ਵੀ ਜਮਾਲੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਚਾਰਿਆ ਜੀ ਦੇ
110
-
