________________
આવાં કાર્યો માટે, હે યુવાન! તારા કરતાં કોણ વધારે અધિકારી છે? આવાં ઉત્સાહભર્યા કાર્ય માટે તારાથી વધુ ઉત્સાહ કોની પાસે છે? અને તારાથી વધારે સામર્થ્ય પણ કોની પાસે છે? વૃદ્ધ પાસે અનુભવ છે, પણ ઉત્સાહ નથી; મન છે, પણ મદોનગી નથી; ભાવના છે, પણ ભવ્યતા નથી. તારી પાસે તો ઉત્સાહ છે, મદનગી છે તેમ ભવ્યતા પણ છે. ભૂતકાળના જીવન પાસેથી તું અનુભવ લઈ ઉત્સાહી બન, મન લઈ મર્દ બન અને ભાવના લઈ ભવ્ય બન !
આજનો દિવસ, મારા મિત્ર, તારે દિવસ છે. આવતી કાલ એ તારી નથી. “આજ' જ તારી છે. આવતી કાલનું પ્રભાત કેવું ઊગશે તે તું જાણ નથી. એ સુવર્ણ પ્રભાતને જેવા તું જીવતા હોઈશે કે નહિ એનો વિશ્વાસ નથી. પણ “આજ’ તો તારા હાથમાં જ છે. એ આજનો તું ઉપગ કરે !
પણ તું તે વિલાસનાં નૃત્ય જોવામાં મગ્ન બન્યું છે, વિલાસ તને વહાલો લાગે છે, પણ જીવનને મામ આ બે ઘડીના વિલાસની ક્ષુદ્રતામાં નથી; જીવનને મમ સંયમના ગૌરવમાં છે. તું ક્ષુદ્ર હાસ્યમાં અને સુંવાળી વાતોમાં તારી ભવ્યતાને ન ગુમાવ! યૌવનના ચાહક ! યૌવનને દિપાવ. કવિઓ પણ તારા યૌવનનાં કાવ્યો – થે એવું તારા યૌવનને ભવ્ય બનાવ! . કેવું તારું સૌભાગ્ય છે! તને એવું યૌવન મળ્યું છે, જેને પામવા વૃદ્ધો પોતાની સઘળી સંપત્તિ અપવાં તૈયાર છે; પણ તેમને તે ક્યાંથી મળે ! એ તો ગયું, હજારે પ્રયને પણ હવે તેમના હાથમાં એ ન આવે જયારે તારા હાથમાં તો એ મેજૂદ છે. તું એને તારા અકાયથી નષ્ટ કાં કરે? માટે હે મિત્ર! યૌવનના ફૂલને સંયમ ને શિસ્તથી એવું વિકસાવ કે જેની સુવાસ ને સુંદરતા માનવહૈયામાં અવિસ્મરણીય બની રહે.
૩૭
