________________
૧૨૨ સંસ્કૃતમાસિકા
પાઠ જ છ (૬નું ભૂ. કુ.) ઈલું, I 7 ગ. ૧૦, ઉભય. નાટક કરવું, ચાહેલું, ગમતું
ભજવવું , વિરુ છું. એક ષિનું નામ
| નિષ્ણાત (વિશે.) પ્રવીણ, હેશિયાર પfશન ન. એનું
યુવાન ન. પુરાણ; (વિશે.) પુરાણું ટીન (વિશે.) કુળવાન, ખાનદાન
પૂત (જૂનું કર્મણિ ભૂ. કુ) પવિત્ર, અપ (વિશે. ગુન ગુણ, અને
શુદ્ધ કરાયેલું - શાં જાણવું) ગુણ જાણનાર,
ખપર (ક+
પનું કમણિ ભૂ. ક) કદરદાન જે મ. ૧, પર. ગાવું
યુક્ત, જેડાયેલું, શરણે આવેલું
પ્રથા ન. પ્રયાગ, અલાહાબાદ શાહ (વિશે.) સુંદર જર્ચ ન. ચેરી
કવિ (વિશે.) બ્રહ્મને જાણનાર, આહિર ૫. લુચ્ચો, ઠગ, ખળ
તત્ત્વજ્ઞાની, બ્રહ્મવેત્તા પણ સ્ત્રી. દક્ષિણ
મા (વિશે.) મેરું મહાન નીય (વિશે.) દેખાવડ, ખૂબસુરત | મહિષાસુર ૫. પાડાના આકારને દિ સ્ત્રી. દિશા
એક દૈત્ય સુers (વિશે.) મુશ્કેલીથી મળી | વિતી સ્ત્રી. પૃથ્વી ન શકે એવું, દુર્લભ હુ શ્રી. દુર્ગા, દેવીનું નામ
રાજપુર ૫. રાજપુત્ર દેવાયતન ન. દેવળ, દેવાલય
તણી સ્ત્રી. રાણી થાવાથી સ્ત્રી. (દ્વિવચન) | સેવન ન. રૂદન, રડવું એ
આકાશ અને પૃથ્વી | વિત્ત ને. દોલત, ધન
* વ્યંજનથી શરૂ થતા પ્રત્યય આવે ત્યારે તેમજ પ્રએકવચનમાં તિરા શબ્દના ને , શું થાય છે. અધેષ વ્યંજનની પહેલાં શું થાય છે, અને શેષની પહેલાં શું થાય છે. (પૃ. ૨૭ ની ટીપ 5 જુઓ.).
If વન અને કે ઘરમાં જેને છેડે આવે છે તેવાં નામની. માફક મહત્વ શબ્દને ઉપાસ્ય મ પુલિંગના પ્રથમ પાંચ રૂપમાં, અને નપુંસકલિંગનાં પ્ર, સં. અને દ્વિ. નાં બ. વ. માં દીર્ધ થાય છે, અને અંત્ય ત ની પહેલાં ન મૂકવામાં આવે છે, સમાસમાં પૂર્વ ભાગમાં મહત્ત શબ્દ વાપરતાં એને મા થઈ જાય છે.
